无数次的
离开与归来
交织成一个愿望的种子
让它发芽
让它长大
让它健壮
让它开花
让它结果
需要记得 每天看它一眼
不然
活着的时间
就像落叶
被风吹得
到处飘零
最后落在街边
我知道 它终会来
只需要
等到
明天
或一万年
区别在于
这一刹那
写在宗大师的圆寂日
མེ་ལོང་མཐའ་མེད་པར་
ཐོན་ནས་ཕྱིན། ཕྱིན་ནས་ཕེབས།
འབྲེལ་བའི་རིགས་གནས་ཞིག་
འདུས་འཛུལ་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཞིག
རྩིག་འཇུག་གནང།
འཕར་འགྱུར་གནང།
བསྟན་བཅོས་བྱེད།
མེ་ཏོག་ཕྱེས།
འབྲས་བུ་བསྐོར།
ཉིན་རེས་
ཞིབ་ཏུ་ལྟ་དགོས།
ཡང་ན་
ཚེ་རིང་པོ་འདི་
ལྗང་ཤིང་ཡིན་པར།
རླུང་གསེས་ནས་ཡུན་རིང་གིས་
མེད་པར་འབབ་པ་ལྟ་བུ།
མཚམས་མེད་ས་མཐའ་ལ་འབབ།
ངའིས་ཤེས།
ཁོ་ནི་འགྲོ་ཡིན།
དེ་ནས་
བསྒུག་དགོས།
སང་ཉིན།
ཡང་ན་ སྟོང་ཉི་ལྔ་ལྷག
ཁྱད་ཆོས་ནི་
ལྷན་སྐྱེས་པའི་འཆར་མཚམས་འདི་ནང་།







